شعری دیگر از پدرم
و اینم یه شعر دیگه از پدرم منتظر نظراتتون هستم 
چه دیدی نا زنین از من که از کویم سفر کردی
سیه شدروزم از هجرت شبم را بی سحر کردی
بدان ای دوست همزاد من بیدل نبود جز غم
که غم هم اندکی بودو تو آن را بیشتر کردی
مجال بال گشایی نیست دگر درباغ وبستا نت
چرا که درقفس تنها مرا بی بال و پر کردی
قسم بر نرگس چشمت مرا جزتوخیالی نیست
ندانستم چه پیش آمد که احساس خطر کردی
غریب کوی تو بودم اسیر عشق تو گشتم
چه شد یکباره رفتی و به دل فکر دگر کردی
قسم خوردی که راز ما همیشه تا ابد ماند
شکستی عهدو پیما نت یک عالم راخبر کردی
تمام دل خوشی هایم همین بودکه ترا داشتم
تو هم رفتی بگو آیا ،نگاهی پشت سر کردی
وفاداری اگراینست گذشتم ازهمه عالم
ولی این را بدان ایدوست که مارا دربدر کردی.
برگرفته از وبلاگ غزل آشنا
احسان آذرنیا